Δεν ξεχνώ

 

ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ- ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

 

Το ημερολόγιο έγραφε 20 Ιουλίου του 1974 όταν ξεκίνησε η τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο και μέσα σε τρεις ημέρες κατέλαβαν την Κερύνεια και την γύρω περιοχή. Ακολούθησε εκεχειρία και διαπραγματεύσεις στη Γενεύη μεταξύ των εμπλεκομένων χωρών οι οποίες όμως δεν απέδωσαν κι έτσι στις 14 Αυγούστου η Τουρκία ξεκίνησε την δεύτερη στρατιωτική επιχείρηση με την επωνυμία «Αττίλας ΙΙ» και κατέλαβε το 36,2% του νησιού, εκτόπισε περί τις 120.000 Κύπριους.

(άλλες 20 χιλιάδες παρέμειναν εγκλωβισμένοι), ενώ συνολικά σκοτώθηκαν περίπου 3 χιλιάδες Ελληνοκύπριοι.

Γύρω στις 150.000 άνθρωποι (πάνω από το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού και το ένα τρίτο των Ελληνοκυπρίων) προσφυγοποιήθηκαν. Ένα χρόνο αργότερα, 60 000 περίπου Τουρκοκύπριοι, μετακινήθηκαν από τις ελεύθερες νότιες περιοχές, στις ελεγχόμενες από τις τουρκικές δυνάμεις βόρειες περιοχές.

Διεθνής Ημέρα Νέλσον Μαντέλα

Ηλιοβασίλεμα στον Μαρμαρά

...από την Κλειώ 

Μια πεταλούδα από μανταλάκια

 

Οι περιπέτειες ενός κουνουπιού

 

Τέχνη με καρπούζι

 

Ντόμινο με βιβλία

 

Η πανσέληνος του Ιουλίου

 

Μάριος, η θαλάσσια χελώνα στη Νάξο.

 

Η χελώνα στη Νάξο που κατάφερε να καθαρίσει μέσα σε λίγη ώρα την παραλία από τις μέδουσες, έχει γίνει πλέον διάσημη. Για τους κατοίκους του νησιού, βέβαια, ο Μάριος είναι γνωστός εδώ και αρκετά χρόνια. Μόλις μπει η Άνοιξη κάνει την εμφάνισή του και παραμένει στο νησί μέχρι τις αρχές του χειμώνα, όταν η θερμοκρασία του νερού πέφτει, οπότε και φεύγει για να επιστρέψει και πάλι τη νέα χρονιά.

Με τις μωβ μέδουσες να κατακλύζουν περιοχές στην Ελλάδα, το βίντεο με τον Μάριο, τη χελώνα στη Νάξο που έφαγε πάνω από 100 μέδουσες σε μισή ώρα, έγινε virαl.

Οι Άγιοι Ανάργυροι

 

Τα αδέρφια Κοσμάς και Δαμιανός, οι οποίοι έζησαν την εποχή που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Καρίνος, ήταν γιατροί στο επάγγελμα και παρείχαν ιάσεις σε όλους όσους είχαν ανάγκη, και για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού ζητούσαν ήταν να πιστεύσουν στον Χριστό.

Κάποιοι όμως καλοθελητές διέβαλαν τους αγίους στον αυτοκράτορα και του είπαν ότι οι θεραπείες και τα θαύματα που επιτελούσαν τα έκαναν με μαγικές τέχνες. Τότε οι Άγιοι Ανάργυροι επειδή δεν ήθελαν να πάνε άλλους αντί αυτών στον αυτοκράτορα, προσήλθαν μόνοι τους ενώπιον του και ο Καρίνος προσπάθησε να τους μεταπείσει να αρνηθούν τον Χριστό. Εκείνοι όμως όχι μόνο δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αλλά κατάφεραν να μεταπείσουν και να αλλάξουν και τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αφού και ο ίδιος δέχτηκε τις θεραπευτικές τους ιάσεις. Συγκεκριμένα, όταν ο Καρίνος ανέκρινε τους Αγίους, μετατοπίστηκε η θέση του προσώπου του και στράφηκε προς την ράχη του. Αμέσως τότε οι Άγιοι την θεράπευσαν με την προσευχή τους στον Χριστό. Εξαιτίας αυτού του θαύματος, πίστευσαν στον Χριστό όσοι βρίσκονταν εκείνη την στιγμή μπροστά σ' αυτό πού συνέβη και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας τους έστειλε πίσω στους συγγενείς τους με μεγάλες τιμές.

Αργότερα όμως, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Άγιοι φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τούς είχε μάθει την ιατρική επιστήμη, γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι' αυτό τον λόγο τους ανέβασε σε κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με πέτρες και τους θανάτωσε.

παιχνίδια με κλάσματα -επανάληψη

 

καλό μήνα

 

Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές

 

Του Αι Γιάννη του κλήδονα

 ....από τον Χρήστο 

Στον Παλιό Μαρμαρά γιόρταζαν τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο στις 24 Ιουνίου .

Την παραμονή έκαναν μια γιορτή .Μάζευαν ξύλα από μουριές και άναβαν τρεις φωτιές στη σειρά και πηδούσαν από πάν τρεις φορές .Κάθε φορά που πηδούσε μια κοπέλα έριχνε  στη φωτιά τη ζούρα .Η ζούρα ήταν μια κλωστή από μετάξι που φορούσαν οι κοπέλες στο χέρι για να μην μαυρίζουν .

Αφού έσβηναν οι φωτιές ,δυο κοπέλες που δεν έπρεπε να μιλήσουν ,έπαιρναν μια κανάτα , περνούσαν από τρεις βρύσες του χωριού και έβαζαν νερό στην κανάτα . Στη συνέχεια έπαιρναν και από τον γιαλό και έτσι η κανάτα γέμιζε <<αμίλητο νερό >> Οι κοπέλες του χωριού έριχναν στο νερό κάποια από τα χρυσαφικά εκτός από σταυρό. Μετά σκέπαζαν την κανάτα με κόκκινο πανί και την πήγαιναν σε ένα σπίτι με κεραμίδια και το άφηναν εκεί όλη τη νύχτα .Την νύχτα αυτά τα κορίτσια παρέμεναν αμίλητα .

Την επόμενη μέρα ,ένα κοριτσάκι που ήταν ντυμένο νύφη θα έβγαζε την τύχη κάθε κοπέλας . Ξεκινούσε ένα τραγούδι με στιχάκια που θα φανέρωναν τα επαγγέλματα των συζύγων που θα παντρεύονταν οι κοπέλες .Το κορίτσι έβαζε το χέρι του στην κανάτα και διάλεγε ένα κόσμημα .Όποιας κοπέλας ήταν ,σήμαινε πως ο άντρας της θα έκανε το επάγγελμα που έλεγε το στιχάκι .Όταν τελείωναν όλα τα κοσμήματα , γινόταν γιορτή .

Το έθιμο διατηρείται και σήμερα στο χωριό μας , ανάβοντας φωτιές από κληματσίδες αμπελιών και χωρίς τη ζούρα , αφού δεν καλλιεργούμε  μεταξοσκώληκες .